31/7/2008

Vertrek

Om 7 uur, met zijn 4tjes, vertrokken  vanuit Rotterdam richting Brussel. Rond 8.45 uur kwamen we aan op Zaventum. 

Bagage ingecheckt en vervolgens naar de paspoortencontrole, daarna door de douane richting de gate.

Precies op tijd vertrokken richting Heathrow in Londen. Op Heathrow 3 uurtjes doorgebracht en geen MacDonalds, of iets van die gade, te bekennen????? Van ellende maar iets gegeten en gedronken bij Starbucks……Was niet echt een succes.

Met de shuttle naar de B gate en dan nog een eind lopen naar B38. Aangekomen bij de gate kon je de blanke mensen op 2 handen tellen, de rest waren allemaal Nigerianen. Ik weet niet hoeveel mensen er in dit vliegtuig paste, maar ik denk zeker zo’n man/vrouw of 600. Het was een dubbeldekker. Helaas vertrokken we anderhalf uur later dan gepland. Wel was het een rustige vlucht en de 2 jongens hebben zich uitstekend vermaakt. Rond 8 uur plaatselijke tijd kwamen we aan in Lagos.

Ik moest ergens anders door de paspoortcontrole dan de mannen, want zij hadden een Nigeriaans paspoort om te laten zien. Ik was eerder klaar, dat was wel lekker. Want het was me een partij warm daar! Ik ben vast bij de bagageband gaan staan, maar voordat wij alle bagage hadden verzameld waren we 2 uur verder. Maar gelukkig was alle bagage aangekomen.

Rond 11 uur kwamen we eindelijk naar buiten. We werden door de familie opgewacht en welkom geheten. Bijzonder om iedereen daar te zien. Ik voelde me meteen erg welkom. 

Helaas moesten we er achterkomen dat ons huis, wat wij gereserveerd hadden, niet tot onze beschikking was. Dat was balen dus, gelukkig hadden ze een andere plek voor ons geregeld.

Onze privéchauffeur, Akeem, heeft ons naar Lekki gereden. Onderweg 3 roadblocks getrotseerd. De politie wilde geld van ons. Ze zagen de bagage achter in de auto liggen, ja zelfs in het donker..... Bij de 1ste ging mijn schoonvader bijna uit zijn dak, hij werd op zijn zachtst gezegd heel erg boos!

Ik geloof dat wij rond half een in het huis in Victoria Island Garden aankwamen. Een heel mooi ruim huis met alles erop en eraan. Echt luxe!!!! Nog even gedoucht en we lagen rond half 2 op bed.

2-8-2008 

Verhuizen....

Vandaag alles weer ingepakt, omdat we naar het huis gaan wat we eigenlijk hadden gereserveerd. Dit huis, The Rose Cottage, staat een paar straten verder. Het huis zou voor 12 uur in orde zijn, jammer maar helaas.

Ik leef al 3 dagen zonder klok en tijdsbesef en ik moet zeggen dat dit voor mij heel relaxed uitpakt. Het is een heerlijk gevoel om niet met tijd bezig te zijn.

's middags zijn we richting een shoppingmall gereden en hebben daar onze ogen uitgekeken. Wat een mooie winkels, daar is Alexandrium helemaal niets bij. Boodschappen gedaan bij Shoprite en toen was ons geld op….. Oeps!

We realiseerde ons ineens dat we ook nog moesten eten. De vraag was nu, waar kunnen we geld wisselen, want de banken zijn op zaterdag dicht. Na het bezoeken van een aantal plaatsen, kwamen we ergens op straat terecht waar ze geld wisselen. Heel bizar!

Ook zag ik een man lopen met een oranje t-shirt. Op zich is dat niet zo vreemd, maar wel wat er achterop stond……The Break ’t Harde. De discotheek waar ik menig weekend had doorgebracht in mijn jongere jaren!

Op de terugweg zijn we weer langs de Mall gegaan om daar wat te eten. We hebben heel lang op de bestelling moeten wachten en Kayode werd er helemaal chagrijnig van. Hij had namelijk zo’n honger. Om een lang verhaal kort te maken, was het de 1ste en meteen ook de laatste keer dat we daar hebben gegeten.

Nu nog naar huis om al onze spullen in de auto te zetten en naar ons nieuwe stekkie te gaan.

Daar aangekomen was het in eerste instantie, wat mij betreft, een tegenvaller. Het is er vies en niet onderhouden, heel veel dingen werken niet, geen handdoeken, zoals beloofd en ga zo maar door. We kwamen echt uit een paleis in vergelijking met dit….Maar dat komt ook omdat deze plek ons werd aanbevolen door de eigenaar. Dat is zeker geen goede reclame voor hem!

Vanaf vandaag blijft Akeem, onze chauffeur, bij ons slapen, want de belangrijkste en langste brug in Lagos wordt gerepareerd en is dus gedeeltelijk of in zijn geheel dicht. Zijn gezin woont in Agege, net zoals mijn schoonouders. Anderhalf uur rijden, zonder files. Dus dat is niet te doen,vinden wij. Ons gezin bestaat nu uit 5 personen.

3/8/2008

Rondje VGC

Afgelopen weinig geslapen en was heeeel vroeg wakker. Ik heb toen maar op het balkon koffie gedronken en naar het water gekeken. In dit gebied heb je wel groen, maar niet zoveel. Wat het uitzicht betreft, had het ook aan de Maas kunnen zijn. Ik heb zitten genieten van de temperatuur, de dieren, het water en toch ook wel het uitzicht.

’s Middags hebben we gewandeld in onze straat. Wanneer je ziet wat een huizen daar staan en nog gebouwd worden, dan weet je niet wat je ziet. Na het wandelen nog even een paar boodschappen gedaan en daarna wezen eten bij Chicken Republic. De service en het eten was/is daar veel beter. Een van de medewerkers was helemaal weg van Kayode. Hij mocht zelfs achter de toonbank komen staan om te helpen. Helemaal trots natuurlijk!

’s Avonds ging Dayo naar boven en zag daar zijn 1ste kakkerlak. Heel snel was hij dus weer beneden…….De kakkerlak was natuurlijk niet te vinden. Zijn vader heeft overal speciaal spul gespoten en hier daar vonden we dus dode kakkerlakken. Kayode vindt de kakkerlakken niet leuk, maar hij is er ook niet bang van, gelukkig.

4/8/2008

Kadootjes uitdelen....

Vandaag weer naar Agege geweest. Wij hadden totaal geen last van files en konden zo doorrijden. Bij opa en oma afgesproken met Kenny en familie. Kleine kadootjes uitgedeeld aan kinderen die in het huis bij opa en oma wonen. Ik heb de moeder van Yetunde een mooie ketting en sjaal gegeven. Ze houdt nu nog meer van mij. Hahahahaha.

Rond een uur of 3 kwamen Moses, Peter en Paul. Helemaal in de ban van de Nintendo en Playstation Portable. Een uur later kwamen Kenny en Baba Jude. Judith zit in een andere staat voor een examen en Jude zou later nog komen.

Van een dame uit Nederland, die bij een brillenzaak werkt, hadden wij een hele tas zonnebrillen meegekregen. Iedereen heeft een zonnebril uitgekozen, dat was heel leuk.

Later in de middag kwam er een dame langs om Kenny haar teennagels te lakken en Femi heeft dat ook voor mij geregeld. Het was voor haar de 1ste keer dat ze een Oyinbo haar nagels mocht lakken.

Weer lekker gegeten, egusi, rijst en makreel. Alle kadoos uit gedeeld aan de familie en de kadoos voor de Lala familie aan oma gegeven, want zij waren niet aanwezig. 

5/8/2008

Ikorudu

Om 10 uur vertrokken richting Ikorudu. Daar wordt ons huis gebouwd. Nooit gedacht dat dat ritje 4 uur zou gaan duren…..De brug was nog dicht, dus moesten wij een omweg maken en wat voor één…. De auto had er ook geen zin meer in. Elke keer wanneer wij weer langzaam moesten rijden, en dat was heel vaak, sloeg de motor af. Bij ons heb je parkeerplaatsen om even wat te drinken, te eten en je benen te strekken, maar hier niet. Hier zit je gewoon al die tijd in de auto…. Gelukkig heeft de auto het volgehouden!

Aangekomen in Ikorudu stonden opa, oma en baba Jude al op ons te wachten. Met 2 auto’s zijn we naar het huis gereden. Ikorudu is een dorp, dus is het daar veel ruimer en groener dan in Lagos. We konden weinig zien, want alles was bedekt met planten en struiken. Opa had al voorgesteld dat we nog een keer terug zouden moeten komen, wanneer ze alle beplanting zouden hebben weggehaald. Maar daar hadden wij en de kinderen absoluut geen zin in. Toen kwam een man, wie het precies was weet ik niet, met een briljant idee! Hij zou wat mannen optrommelen en wanneer wij een half uurtje geduld zouden hebben, dan konden zij alles weg halen. Zo gezegd zo gedaan! Toen konden we door ons “huis”lopen…..wat natuurlijk nog lang niet af is. Het worden 4 appartementen, elk met 3 slaapkamers. Opa en oma helemaal trots natuurlijk, want zij steken hier veel tijd in voor ons. Het wordt heel mooi en het staat op een mooie plek, dus wie weet kunnen wij in ons eigen appartement wanneer wij een volgende keer weer in Nigeria zijn.

Tijdens ons verblijf bij het huis heeft Akeem de auto weer rijklaar gemaakt en de auto heeft kunnen rusten. In Nigeria hebben auto’s veel te verduren, pfffffffff. Wel moesten we onderweg bij een monteur langs om de bougies te verwisselen. Maar eerst moesten we zorgen dat we bepaalde plekken voorbij waren, in verband met de komende drukte. Dat was gelukt! Bij de monteur aangekomen, hier hoef je geen afspraak te maken, werden de bougies verwisseld en wij ook van drinken voorzien. Er werd een bankje voor ons geregeld, zodat wij niet in de auto hoefde te blijven zitten. Binnen een half uur was de auto weer tip top. Toch heeft het al met al weer 3 uur geduurd voordat we thuis waren, maar deze keer met een pitstop! Op het terrein weer bij Chicken Republic gegeten.

6/8/2008

Naar het strand!

Voor vandaag hadden we afgesproken om naar het strand te gaan. Eerst lekker uitslapen en rond een uur of 1 naar het strand. Het vroege opstaan van de vorige dag was ons niet in dank afgenomen.

We zijn naar Alpha Beach geweest. Er waren niet veel mensen op het strand, dat schijnt in het weekend en ’s avonds wel anders te zijn. Wel kwam er net een bus met studenten van een Universiteit aan.

Een stap op het strand en er stonden 2 mannen met paarden om ons heen. You wanne take picture on the horse. Nice for your children…… No no no!

De jongens hebben heerlijk genoten in het water, alleen hadden ze verwacht te kunnen zwemmen. Femi heeft ze eerst laten voelen hoe sterk de stroming was en dat het daarom niet mogelijk was om een echte duik te maken. Al met al hebben ze zich heerlijk vermaakt, dmv schelpen zoeken en een beetje voetballen met de jongens van de Universiteit. Op het strand hebben we mooie zelf gemaakte souvenirs gekocht voor thuis en hebben we ook een aantal kettingen gekocht. Een aandenken aan Lagos. Na even wat gedronken te hebben, zijn we weer naar huis gereden. Lekker allemaal gedoucht en daar na weer naar de mall om boodschappen te doen en te eten. Thuisgekomen, was ik moe maar voldaan!

7/8/2008

Regen....

Ik zit op dit moment weer op het balkon. Het is nog heel vroeg. Geen idee hoe laat het is, want het besef van tijd heb ik in Nederland gelaten. De zon is in ieder geval al op en het regent hier in Lekki. Heerlijk dat gekletter van de regen op de bladeren van de palmbomen. Het uitzicht dat ik nu heb, is 2 vissers die hun vangsten aan het checken zijn en om daarna de netten weer terug te zetten voor morgen. Op dit moment is er geen stroom in huis, dus ook geen airco. Heb je ook niet nodig wanneer je hier heerlijk zit met een zwoele wind. We hebben wel een generator, maar die zetten we alleen aan wanneer het echt nodig is. Dat apparaat, maakt zoveel herrie……. te vergelijken met een stoomlocomotief.

Tot nu toe mis ik mijn thuis in Rotterdam niet. Ondanks alle gebreken, heb ik echt een vakantie gevoel. Ik merk nu des te meer dat je met weinig ook kan genieten. Ik wist dat eigenlijk al, maar het werkelijk voelen zegt zoveel meer. Ben je hier voor zaken, dan weet ik niet hoelang het duurt voordat je bloeddruk te hoog zal zijn/worden. Want wat mij is opgevallen in Nigeria, er is geen structuur en iedereen is aan het overleven. Het lijkt wel of ze nooit slapen….. er zijn altijd mensen op straat. Nu kan ik het ook wel begrijpen, dat wanneer men een beetje geld heeft verdiend, daar dan van gaat “genieten”, want volgens mij moet je je geestelijk en lichamelijk weer opladen voor de volgende rit in die achtbaan. Het leven is hier, zoals een rit in de achtbaan. Ondanks dat er hier geen structuur en geen regels zijn, gaan heel veel dingen goed. Ook kunnen dingen veel beter, maar voor de mensen werkt het. Ik heb me nog geen moment opgesloten of onveilig gevoeld. Ik denk dat wanneer ik probeer uit te leggen hoe je een ritje in de auto zal ervaren, dat onmogelijk is. Dat soort dingen moet je zelf ervaren, voelen. Dat is met geen pen te beschrijven.
 

Het beeld dat ik van Nigeria had en nu heb, is altijd in de juiste woorden uitgedrukt door mijn man. Ik had geen hoge verwachtingen en daarom weet ik ook dat dat de reden is waarom ik hier zo van kan genieten! Ik zie nu op mijn laptop dat het 8 uur is! Het was niet eens bij mij opgekomen dat ik daar de tijd op kon zien……. Je zou haast denken, dat ik hier blond geworden ben….. Het regent nog steeds.
 

Deze dag was voor ons een rustdag. Gisterenavond is Akeem naar zijn familie gereden om even wat tijd met hen door te brengen. Vandaag om 2 uur was hij weer terug. Ook hebben we vandaag eindelijk een extra deken gekregen, wel 3 handdoeken voor de hele vakantie, ons bed is gemaakt, 2 douchekoppen zijn vervangen, de kraan in de keuken, effe kijken ben ik nog wat vergeten. O ja de afstandbediening van de tv heeft de manager teruggebracht. Helaas zijn er nog genoeg dingen die ze ons had beloofd, maar we hebben besloten om onze vakantie niet met het opknappen van het huis te bemoeien.

8/8/2008

Rustdag

Nog een onverwachte rustdag vandaag! Het heeft namelijk de hele dag geregend. We hebben met z’n allen naar de opening van de Olympische Spelen zitten kijken en dat was ook best gezellig! Verder weinig gedaan. Rond 12 uur ’s nachts kwamen Sola en Kemi bij ons binnen. Ze zouden hier een nachtje blijven slapen en morgen weer vertrekken, want ze moesten naar een bruiloft de volgende dag. We hebben tot half 3 zitten kletsen.

9/8/2008

Op visite
 

Sola en Kemi zijn weer vertrokken, maar Sola komt zondagavond Akeem aflossen. Hij zal onze chauffeur voor de rest van de week zijn. We zullen Akeem zeker gaan missen!

Vandaag zijn we weer naar Agege gereden om nu Kenny en Baba Jude te bezoeken. Ondanks dat het zaterdag was, hebben we weer genoeg oponthoud gehad. De wegen zijn zo ontzettend slecht dat je er 2 tot 3 keer zoveel langer over doet. Het zou voor de mensen hier ook zoveel makkelijker worden, wanneer al die gaten worden opgevuld. Volgens mij een kleine moeite voor een groot plezier! De auto’s hebben het hier echt zwaar te voorduren en dus hun levensduur is door deze slechte wegen en slecht onderhoud van zeer korte duur. Echt jammer hoor.

Na weer 3 uur in de auto te hebben gezeten voor nog geen afstand van 100 km, zijn we dan eindelijk aangekomen op de plaats van bestemming. Mooi ingericht huis en nu was Judith er wel. Het was een gezellige drukke boel. Femi heeft foto’s van de vakantie laten zien en er ook meteen een paar op hun computer gezet. De jongens hadden het ook naar hun zin met hun neven en nicht. Rond half 7 vertrokken om vervolgens weer ergens vast te komen te staan. Gelukkig waren we rond half 9 bij Shoprite, want we moesten echt boodschappen doen. We hadden niets meer in huis. Als een bezetene door die winkel gelopen en om precies 9 uur er weer uit. We kunnen weer paar dagen vooruit. De jongens zijn om half 12 naar bed gegaan en wij ietsepietsie later.

10/8/2008

Naar de markt in Epe
 

In plaats van rechtsaf, wat we elke dag doen vanuit VGC, zijn we vandaag eens linksaf gegaan. Ik had dat een keer aangegeven, dat ik een keer een andere kant op wilde. Iets anders zien! Zo gezegd zo gedaan. Wat we toen zagen was een verademing, goede wegen en geen files! Onderweg kwamen langs het plaatsje Aja, waar we later nog naartoe zouden gaan, omdat Desiré en familie daar woont. Nu zouden we eerst doorrijden naar Epe. Onderweg liet Akeem ons zien waar je palmwine kon kopen. Die hebben wij op de terugweg gekocht. Heerlijke wijn! De natuur onderweg was heel mooi en er stonden ook een ander soort huizen. Dat waren meer de hutjes die we kennen van Afrika. Heel mooi om te zien. In Epe aangekomen, hebben we een markt opgezocht. We waren een ware attractie, want de meeste van deze bewoners hebben nog nooit een blanke gezien. Kayode heeft samen met Akeem wat snoepjes op de markt gekocht en Femi heeft een aantal cd’s kunnen scoren. Op de terugweg Palmwine gekocht en bij Desiré en familie op visite geweest. Heerlijk dodo gegeten… ’s Avonds werd Akeem afgelost door Sola, een neef van Femi. Akeem was zo’n beetje het 5de lid van onze familie geworden… Ik zal hem zeker missen.

11/8/2008

Naar het zwembad

De kids wilde graag zwemmen, dus heeft Femi uitgezocht waar het dichtstbijzijnde zwembad was. Dat bleek heel dichtbij te zijn, een Hilton Hotel op hetzelfde terrein. De jongens hadden het zwembad voor zichzelf en wij hebben met z’n 3tjes heerlijk in de schaduw aan de bar gehangen. Daar kreeg je nou het echte vakantie gevoel van. Na het zwemmen hadden ze honger en dus zijn we, voor de verandering, bij Chicken Republic gaan eten. Toen we thuis kwamen stonden Desiree en familie voor de deur. Bose had eten meegenomen, omdat wij niet alle mogelijke spullen hadden om te koken. Het was een soort van picknick, maar dan binnenshuis. Heel gezellig!

12/8/2008

Dagje Abeokuta

Vandaag was het een vroegertje, want we zijn om 7 uur richting Abeokuta gereden. Eerst zijn we bij Femi zijn Highschool in Shagamu gaan kijken. Het was/is een soort van kostschool. Kinderen verblijven daar intern. We hebben een rondje gereden op het binnenterrein. Moet een vreemd gevoel voor Femi zijn geweest, wanneer je beseft dat je meer dan 30 jaar geleden daar hebt vertoeft. Ook Sola heeft hier op school gezeten. Daarna zijn we bij de moeder van Sola haar beroemde peppersoep gaan proeven. Zij woont in Shagamu en heeft daar ook een winkeltje waar zij o.a haar beroemde peppersoep verkoopt. Iedereen kent haar vanwege die soep. Zij is een geweldig lieve vrouw en ik ben blij dat ik haar heb mogen ontmoeten. De soep was voor mij ietsie pietsie te heet, maar het beetje dat ik heb geproefd was heel lekker. Natuurlijk hebben Femi en Sola heerlijk zitten eten. We hebben afscheid genomen en zijn richting Olumo Rock in Abeokuta gereden.

Aangekomen bij Olumo Rock moesten we niet alleen entree betalen, maar ook voor het feit dat we een foto- en een filmcamera mee naar binnen wilde nemen…..Voor de lift, een folder, de gids en het parkeren moest ook betaald worden. We hebben alleen al bijna 20 minuten over deze belachelijke prijzen staan te klagen, voordat we uiteindelijk naar binnen gingen. Binnen in het park zijn we met de trap naar boven gelopen, want voor de lift hadden we niet betaald….. We werden door wel 2 gidsen opgewacht en zij hebben ons het verhaal achter Olumo Rock verteld en laten zien. Het was/is daar erg indrukwekkend. Mensen hebben zich daar, onder de rotsen, 3 jaar verscholen voor de vijand. Koken, leven en slapen werd allemaal in een kleine ruimte gedaan. De mannen zijn tussen de rotsen door naar boven geklommen, dat was de weg die de mensen vroeger namen om bij hun schuilplaats te komen en we hebben daar met zijn allen van het geweldige uitzicht genoten. Na de rondleiding nog wat gegeten en gedronken in een restaurant. Deze bezichtiging is zeker een aanrader voor wie daar in de buurt is.

14/8/2008

De dag van vertrek....

Aan al het goede komt een eind.... De laatste dag in onze gigantische villa (vergeleken met thuis). Wat gaan 2 weken dan snel. Ik moet zeggen dat ik best zou willen blijven, maar naar huis is ook wel lekker .... Moeilijk hoor! Inpakken dan maar, er zit niets anders op.

Na alles dubbel gecheckt te hebben of we echt niets vergeten zijn, stappen we in de auto om richting Agege te gaan. Het vliegveld is vlakbij waar mijn schoonouders wonen. Wanneer je voor hun huis zit, kun je alle vliegtuigen over zien komen. Hun huis staat precies beneden de aanvliegroute. Het scheelt een hoop wanneer we zo dichtbij Lagos Airport zijn, want we hadden het zo bedacht dat we dan 's middags in kunnen gaan checken en dan weer even terug om lekker te eten en voor het verrasings feestje van Kayode. Mijn schoonmoeder heeft een feestje georganiseerd, omdat Kayode morgen, 15 augustus, jarig is.

Aangekomen in Agege zijn er nog niet veel genodigden en we hebben begrepen dat we vanaf 3 uur 's middags kunnen gaan inchecken. Dan zijn we in iedergeval van al die koffers af. Zo gezegd, zo gedaan....

Bepakt en bezakt op weg naar de incheckbalie. bijna aan de beurt, krijgen we te horen dat de vlucht gecancelled is....WHAT!!!??? Hoe kan dat nou weer en wat nu??? Niemand weet wat en we zijn natuurlijk niet enigen die willen inchecken. Na veel mopperen, stress, honger, dorst, frustatie en alle andere ellende, krijgen we na 4 uur wachten eindelijk te horen dat er toch een hotel geregeld is voor alle gestrande mensen. Daar hebben we 4 uur op moeten wachten. Lang leve Iberia Airlines.......

Met z'n allen in een volgepropt busje gaan we op weg naar het hotel. Mijn schoonouders en andere familieleden worden op de hoogte gesteld, dat we helaas niet meer terug kunnen komen om te feesten. Wat natuurlijk, ten eerste, heel sneu is voor Kayode, maar ook voor de organisatoren en genodigden. Het had allemaal zo mooi kunnen zijn.....

Rond 8 uur 's avonds komen we aan bij het hotel. We krijgen 2 kamers toegewezen, eentje voor de jongens en de andere voor ons. Mooie hotelkamers, kan niet anders zeggen. Sola heeft ons naar het vliegveld gereden en is ook meegekomen naar het hotel. 

Na het droppen van de koffers en andere tassen gaan we naar beneden om met zijn vijven wat te eten. Zowaar op kosten van Iberia....

Straks lekker slapen........

15/8/2008

Happy Birthday.....

Wakker geworden, bellen we als eerste naar de kamer van de jongens, om te zingen voor Kayode. 9 Jaar is hij vandaag geworden. Alleen hij is een beetje down, want we hadden al thuis kunnen zijn. Voor zijn gevoel klopt het niet meer. Morgen zijn we echt thuis Kayuz, Happy Birthday! We proberen hem een beetje op te beuren, dat jarig zijn in een vliegtuig ook heel bijzonder is. Het wordt een lange dag.....

Om half 8 komen de busjes weer om ons allemaal naar het vliegveld te brengen. Zonder iets gegeten te hebben stappen we in. Op dit soort momenten wil je heel graag naar huis....

Aangekomen! Er staat al een hele rij van hier tot Abuja...en dacht je dat we voorrang zouden hebben, omdat we hier gisteren ook al de hele middag hadden doorgebracht... Nee joh, gewoon lekker achteraan sluiten. Pfffffff Al schuifelend komen we aan de beurt. Ik met de paspoorten naar de ene kant en de mannen met de bagage naar de andere kant. 6 man/vrouw sterk bekijken de 4 paspoorten en al onze bagage moet nagekeken worden. Hier wordt je niet blij van...

Inmiddels zijn mijn schoonvader, Sola, Kenny en Baba Jude ook gearriveerd en hebben kadootjes voor Kayode, maar hij is te moe en heeft honger, om er goed van te kunnen genieten.  

Na de paspoorten en het controleren van de bagage is het inchecken aan de beurt. Helaas hebben we geen rechtstreekse vlucht en moeten overstappen in Madrid. Op zich geen probleem, want we hebben het zo geboekt. Wanneer we de instapkaarten krijgen zie ik dat deze naar Madrid gaan en niet naar Zaventum. Wat blijkt, we moeten opnieuw inchecken in Madrid......Dat is nou net niet de bedoeling en niet nodig. Femi gaat netjes vragen of dit anders kan en krijgt te horen dat dat niet het geval is. Het kan gewoon niet zegt de man.....Nou heb ik van een andere passagier gehoord die ook naar Zaventum reist, dat hij wel doorgeboekt is naar Zaventum. Dus het kan wel en met dit bericht begint Femi een scene te schoppen, ik geloof dat heel Lagos Airport mee kan genieten. Zelfs een man van Iberia airlines blijft volhouden dat het niet kan. Ik kan je één ding zeggen, Femi stopt niet voordat hij krijgt waar hij recht op heeft. Zo gezegd zo gedaan......

Uiteindelijk heeft de Iberiaman zelf de vlucht voor ons geboekt en kunnen we eindelijk naar het vliegtuig. Nog wel even gevraagd of alles goed gaat komen met onze bagage. Maar natuurlijk!

Iberia Airlines is volgens mij de enigste maatschappij waar je geen vertier aan boord hebt. In deze tijd is dat moeilijk voor te stellen. Gaan wij in iedergeval niet meer mee vliegen...

We hebben een voorspoedige vlucht naar Madrid en de overstap verloopt naar wens. Het is een beetje zoeken, maar dat geeft niets. Terwijl we wachten op het vliegtuig naar Zaventum, gaan we nog wat snacken bij de McDonalds. Dat is weer genieten!

Onze lange reis terug eindigt in Zaventum en we komen daar rond een uur of half 11 's avonds aan. Hè hè denken we allemaal, de koffers pakken en naar huis...Maar je voelt hem al. Er lag maar 1 van de 4 koffers op de band en wij maar wachten en kijken, maar nee hoor... Je moet weten dat de week voor onze aankomst daar, de bagage medewerkers aan het staken zijn geweest. Maar de staking is toch afgelopen? We snappen er niets van. Om 12 uur besluiten we bij de balie "zoekgeraakte bagage" informatie in te winnen. Wat blijkt er zijn nog meer mensen die hun bagage kwijt zijn. Ook van de vlucht uit Madrid.....

We moeten een formulier invullen en zullen morgen een telefoontje krijgen of ze onze koffers gevonden hebben of niet. Zo ja, dan komen ze deze thuis afleveren. Dat is fijn om te horen. Geen geklus dat je ze zelf moet gaan halen.

Kayode en Dayo hebben honger en er is geen winkel of iets anders meer open en ook alle automaten nemen ons geld maar geven daar niets voor terug. Gelukkig bij 1 automaat is het gelukt.....Iedereen is moe en we willen zo snel mogelijk naar huis.

Om 3 uur 's nachts komen we thuis aan en wanneer we de tuin in lopen, is deze helemaal versierd met slingers en ballonnen. Het werk van opa en oma Nunspeet. Thanx!!!! De ogen van Kayode beginnen eindelijk glimmen en de grootste verrassing staat in de koelkast...een taart. Dit maakt een heleboel goed!!!

Home sweet home.... maar een heerlijke vakantie gehad. Zeker voor herhaling vatbaar!

PS: De koffers stonden nog in Madrid en werden de volgende dag bij ons thuis bezorgd.